Świadectwa i audyty energetyczne.

Podstawą do wystawienia świadectwa jest takiej jak  charakterystyka energetyczna budynku, określona w dokumentacji technicznej lub dla budynku istniejącego, a jeśli nie ma dla niego dokumentacji technicznej określana w wyniku inwentaryzacji techniczno-budowlanej. Konieczność dokonania inwentaryzacji może wpłynąć na wzrost kosztów wykonania certyfikatu.

Zapotrzebowanie na energię w  zostaje wyrażane poprzez roczne zapotrzebowanie na nieodnawialna energię pierwotną EP i poprzez zapotrzebowanie na energię końcową. Wartości te są określone obliczeniowo na podstawie jednolitej metodologii.

Obliczeniowe zapotrzebowanie na nieodnawialną energię pierwotną EP zależy między innymi od powierzchni użytkowej budynku, liczby użytkowników lub mieszkańców, rodzaju konstrukcji budynku, osłony budynku, rodzaju ogrzewania, zainstalowanych instalacji grzewczej, wentylacyjnej i chłodzenia.

Zapotrzebowanie na energię końcową określa roczna ilość energii dla ogrzewania (ewentualnie chłodzenia), wentylacji i przygotowania ciepłej wody użytkowej. Jest ona ustalana dla standardowych warunków klimatycznych i standardowych warunków użytkowania i jest miarą efektywności energetycznej budynku i jego techniki instalacyjnej.

Świadectwo charakterystyki energetycznej ważne jest co do zasady 10 lat od dnia jego wystawienia. Jeżeli jednak w tym okresie ulegną zmianie okoliczności ważne dla wyliczeń stanowiących podstawę jego wystawienia (np. sposób ogrzewania pomieszczeń), świadectwo straci ważność przed upływem wyżej wymienionego okresu.

Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690, z późn. zm.), wypełnienie warunków ustalonych w tym akcie prawnym jest wymagane tylko dla budynku nowego lub przebudowanego.

Schreibe einen Kommentar